" पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा..!"

 

मला प्रवासात भेटलेली माणसं ©️

" पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा..!"

==============================

" बाबा ,आज तुम्ही कायमचे या इहलोकातून निघून गेलात अन् माझ्या भावविश्वातील एका पितृतुल्य ज्येष्ठ मित्राला मी कायमचा मुकलो..!"

मृत्यू तर प्रत्येकाचं अंतिम विसाव्याचे ठिकाण,पण एखाद्याचा मृत्यू हळव्या मनाला खूप गहिवर निर्माण करून जातो. जसं की,आज पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा यांचं कायमचं निघून जाणं..! पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा अन् माझ्या नात्यात जिवलग मैत्रीची जी खोली होती ती आमच्यातील वयाच्या तफावतीला कमी करत असे. जिवलग मैत्रीची व्याख्या तरी काय असते हो..? माझ्या मते जिथं तुम्ही तुमच्या अंतर्मनातील सर्व भाव व्यक्त करतात तीच जिवलग मैत्री..! जिथं असं काही जाणवत नाही, ती फक्त मैत्री असते बाकी काही नाही..! मी माझ्या आज पर्यंतच्या आयुष्यात जे काही खूप मोजके ज्येष्ठ पितृतुल्य जिवलग मित्र कमावले होते, त्यात पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा सन्मानाने स्थान मिळवून होते.आज माझ्या याच पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा यांचे पुणे येथे निधन झाले अन् मी अन् माझे संपूर्ण कुटुंब शोकसागरात बुडाले.

पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा..!

अतिशय मितभाषी व्यक्तिमत्व..! पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा अन् मी जि.प.प्रा.शा.हडस पिंपळगाव, कें. लासुरगाव, ता. वैजापूर, जि.औरंगाबाद येथे शिक्षक म्हणून जवळ जवळ सात वर्षे सोबत होतो. पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा यांना त्यांचे चिरंजीव ' बाबा ' या नावाने हाक मारायचे त्यामुळं मी , माझी पत्नी अन् माझे मुले देखील त्यांना ' बाबा ' याच नावाने हाक मारायचो. पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर सर उपाख्य बाबा अन् मी महावीर नगर , लासूर स्टेशन, ता.गंगापूर येथे सख्खे शेजारी होतो.येथे सख्खे असा शब्दप्रयोग करण्याचा हेतू असा की, मला अन् बाबांना एकमेकांची घरं हक्काची होती..!

मी माझ्या आयुष्यातील दीड तप लासूर स्टेशन येथील महावीर नगर येथे व्यतीत केले.या संपूर्ण काळात असा एकही दिवस जात नसायचा, ज्यादिवशी बाबांची अन् माझी शाब्दिक कोटी झालेली नसायची. मराठी भाषेतील मार्मिक कोपरखळ्या या आम्हा दोघांच्या नित्य भेटीत आवर्जून असायच्या. आमची प्रत्येक भेट ही हसून व्हायची अन् निवांत बसून त्या चर्चेत आयुष्यातील अनेक सुख दुःखांना आम्ही एकमेकांजवळ मनमोकळेपणाने व्यक्त करायचो. लासूर स्टेशन येथील माझ्या दीड तपाच्या कालखंडात पाडळकर बाबा जेवढं मनमोकळेपणाने माझ्याजवळ व्यक्त झाले असतील, तेवढं इतरांच्या जवळ नाही याची खात्री वाटते.

तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा यांचे मुले पुण्यात स्थायिक झालेले होते.पितृतुल्य तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा अन् त्यांच्या अर्धांगिनी ज्यांना माझे कुटुंबीय ' बाई ' या मायेच्या नावाने हाक द्यायचो. ही दोन्ही व्यक्तिमत्वे नात्यात आई वडील जाणवायचे. तीर्थस्वरुप बाई या स्वतः उच्च शिक्षित शिक्षिका होत्या. दोघेही निवृत्तीचे जीवन जगत होते.दरवर्षी तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा अन् बाई यांच्या लासूर स्टेशन येथील घरी गौरी पूजन असायचे, त्यावेळी माझी धर्मपत्नी आवर्जून बाईंना मदत करायला जायची.एकदा तीर्थस्वरुप पाडळकर बाईंची तब्येत अचानक अस्वस्थ झाली होती.त्यावेळी बाबांनी तातडीने माझ्या घरी येऊन माझ्या पत्नीला बोलावून घेतले होते.माझ्या पत्नीने त्यावेळी हलक्या नाजूक आहाराचा स्वयंपाक करून दिला अन् शुश्रुषा केली होती. त्यावेळी तीर्थस्वरुप बाबांना खूप गहिवरून आले होते.जो पर्यंत मी लासूर स्टेशन येथे वास्तव्यास होतो तो पर्यंत माझ्या पत्नीने अगदी निस्वार्थ भावनेने वयोवृध्द तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा अन् बाई यांची अगदी स्वतच्या घरातल्या ज्येष्ठ व्यक्ती सारखी सेवा केली होती.याविषयी बाबा बऱ्याचदा माझ्याजवळ बोलून दाखवायचे.बाबांचा धाकटा मुलगा प्रिय नितीन हा पुण्याहून अधून मधून माझ्या संपर्कात असायचा.

 जि.प.प्रा.शा.हडस पिंपळगाव, कें. लासुरगाव, ता. वैजापूर, जि.औरंगाबाद येथे शिक्षक म्हणून आम्ही जवळ जवळ सात वर्षे सोबत होतो.याच काळात काही काळासाठी पाडळकर बाबांकडे शाळेचा मुख्याध्यापक पदाचा प्रभारी कार्यभार आला होता. यातील काही काळासाठी शाळेत शालेय पोषण आहार शिजविण्यासाठी मदतनीस नसल्याने बाबा अन् मी सकाळी लवकर शाळेत जायचो अन् शालेय पोषण आहाराची तयारी करायचो.मला स्वतः ला मांसाहारी स्वयंपाक वगळता इतर स्वयंपाक येत असल्यामुळे मी पाडळकर बाबांना सांगितले होते की, " बाबा, तुम्ही काळजी करू नका, जो पर्यंत मदतनीस उपलब्ध होत नाही तो पर्यंत मी स्वतः खिचडी शिजवत जाईल..!" हे ऐकून बाबांना खूप प्रशासकीय अन् मानसिक आधार वाटला होता.आम्ही दोघे शाळा सुरू होण्याच्या अंदाजे चाळीस मिनिटे अगोदर येऊन मी तांदूळ निवडून इतर साहित्य एकत्र करून खिचडी गॅस वर शिजवायला टाकून द्यायचो. ही मदत काही दिवसांसाठीच होती, नंतर मदतनीस उपलब्ध झाल्यानंतर पूर्ववत कार्य सुरू झाले होते.मात्र या काळात बाबांना त्यांच्या प्रभारी मुख्याध्यापक काळात माझ्याकडुन जी एक शिक्षक सहकारी म्हणून सेवा दिल्या गेली होती, त्याची जाणीव पाडळकर सर उपाख्य बाबांनी तहहयात ठेवली..! 

माझ्या लासूर स्टेशन येथील वास्तव्यात माझ्या घरी माझे आई वडील देखील राहायचे.माझ्या तीर्थरूप वडिलांशी बऱ्याचदा बाबा गप्पा करायचे.माझी स्व. खूप धार्मिक होती.तीर्थस्वरुप पाडळकर बाई देखील खूप धार्मिक होत्या.ज्यावेळी पाडळकर बाई एखादी पोथी वाचायला बसायच्या त्यावेळी माझी आई अगरबत्ती न्यायची अन् मन लावून बाईंची पोथी वाचन ऐकायची.यावेळी बाबा निवांतपणे बाहेर येऊन तुळशी वृंदावन जवळ येऊन उभे राहायचे.

तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा अन् माझ्यात मैत्रीचे नाते तहहयात राहिले.आमच्या गप्पात अनौपचारिक विषय हमखास असायचे.मैत्रीत अनौपचारिक विषय राहिले तरच जिवलग मैत्रीचा वेल बहरतो ,नसता मैत्रीच्या वेलीची वाढ खुंटते..! आम्हा दोघांच्या गप्पात सर्व रस असायचे, त्यामुळे या नात्यात ओलावा होता.

चार वर्षांपूर्वी मी लासूर स्टेशन सोडले अन् तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा अन् बाई हे देखील बऱ्याचदा पुण्याला मुलाकडे राहू लागले.मी अधून मधून जेंव्हा कधी लासूर स्टेशन येथे जात असायचो तेंव्हा पाडळकर बाबा अन् बाई जर लासूर स्टेशन येथे आलेले असेल तर दुरूनच मी मोठ्याने म्हणायचो.." बाबा ,केंव्हा आलात ? पुणे कसे आहे ? " अशा अनेक प्रश्नांनी आमच्या भेटीची सुरुवात व्हायची. आता यापुढे मी लासूर स्टेशन जरी कधी मधी गेलो तरी बाबांचा तो प्रेमळ सहवास मिळणार नाही..! पाडळकर बाबांचे बऱ्याचदा तुळशी वृंदावन जवळ उभे असलेले रूप दिसणार नाही..! वडिलकीच्या नात्याने केलेला उपदेश आता होणार नाही..! नियतीने आमच्या नात्यात एका बाजूने कायमचा पूर्णविराम दिला आहे..! माझ्या यापुढील आयुष्यात तीर्थस्वरुप पाडळकर सर उपाख्य बाबांची उणीव कायमची जाणवत राहील.एखाद्या प्रेमळ माणसाच्या आपल्या आयुष्यातील उणीवेला आपण फक्त आणि फक्त अशा प्रेमळ माणसाच्या आठवणीने भरून काढू शकतो..! यापेक्षा आपल्या मानवाच्या हाती दुसरे काहीही नाहीच..! तीर्थस्वरुप पाडळकर सर उपाख्य बाबांची माझ्या आयुष्यातील उणीव त्यांच्या अन् माझ्या अनेक आठवणींनी मी येथून पुढे फक्त आठवून भरून काढत राहत राहील..!

तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा ,आज तुम्ही कायमचे या इहलोकातून निघून गेलात अन् माझ्या भावविश्वातील एका पितृतुल्य ज्येष्ठ मित्राला मी कायमचा मुकलो आहे. तुमच्या सहवासातील प्रत्येक आठवण माझ्यासोबत संजीवन रुपात असेल हे मात्र नक्की..!

तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा , आपल्या आत्म्यास चिरशांती लाभो हीच भारतमातेच्या चरणी माझ्या संपूर्ण कुटुंबाकडून प्रार्थना..!

भावपूर्ण श्रद्धांजली..!🙏🏻

ता.क. - तीर्थस्वरुप पाडळकर बाबा अन् माझा खालील फोटो, लासूर स्टेशन येथील बाबांच्या घरासमोरील आहे. भेटीची दिनांक होती - २२ ऑगस्ट २०२१

वंदे मातरम्..!

लेखक - नंदन शोभाबाई विष्णुपंत जाधव.

https://jadhavnandan.blogspot.com/?m=1

(© सदरील लेख कॉपीराइट केलेला असून लेखाचे संपूर्ण हक्क लेखकाकडे आहेत.)

दिनांक - ८ एप्रिल २०२२, शुक्रवार.