काळाची गरज..!

 

मला प्रवासात भेटलेली माणसं.©️

काळाची गरज..!

====================================

आज दिनांक २२/८/२०२३, मंगळवार रोजी सकाळी छत्रपती संभाजीनगर (औरंगाबाद ) येथील मुख्य बस स्थानकातून मी बसने प्रवासाला निघालो होतो.बस मध्ये बसते वेळीच बस फुल्ल झालेली होती. पाठीमागे एक जागा शिल्लक दिसली. जी एकच जागा शिल्लक होती त्या सीट कडे गेलो.तिथं खिडकीच्या बाजूला साधारणतः वीस ते पंचवीस वर्षाची एक विवाहित स्री बसलेली होती. मी त्या महिलेला त्यांच्या बाजूच्या जागेवर कुणी बसणार आहे का याविषयी विचारले.त्या महिलेने नकारार्थी उत्तर दिले.मग मी त्या महिलेला पुन्हा विचारले की , मी इथे बसू का..? त्या महिलेने होकारार्थी उत्तर दिले.मी त्या महिलेच्या बाजूच्या जागेवर बसलो.

आमची बस हर्सूल टी पॉइंट वर आली होती.आता बसमध्ये बसणाऱ्यांची प्रचंड गर्दी झाली होती.बसमध्ये साधारणतः सत्तर टक्के महिलाच होत्या. बस मधल्या ओपन स्पेस मध्ये इथुन तिथून महिलाच महिला उभ्या होत्या. आमची बस चौका घाटात आली होती. माझ्या सीटच्या पुढे एक पन्नाशीच्या आसपास असलेली एक महिला उभी होती.चौका घाट पार पडल्यावर आमची बस सुसाट सुटली होती.ती पन्नाशीच्या आसपास असलेली महिला तिच्या आजूबाजूला असलेल्या महिलांना धक्के देत देत माझ्याकडे आली. आल्या आल्या मला ती महिला म्हणाली..

" भाऊ, थोडं तिकडं सरका ना, मला बसू द्या..!"

मी काहीही प्रतिक्रिया दिली नाही.थोड्या वेळाने ती महिला पुन्हा मला म्हणाली..

" ओ.. भाऊ थोडं तिकडं सरका ना, मला बसू द्या ना..!"

आता मात्र मी त्या पन्नाशीच्या आसपास असलेल्या महिलेला म्हणालो..

" हे बघा ताई, माझ्या बाजूलाच अगोदर एक महिला बसलेली आहे. त्यात पुन्हा तुम्ही माझ्या बाजूला बसलात तर माझ्या बाजूच्या या ताईंना माझा धक्का लागू शकतो.त्यामुळं मी तुम्हाला बसवून घेऊ शकत नाही.माफ करा..!"🙏🏻

मी असे म्हंटल्यावर ती महिला काही वेळ शांत बसली. फुलंब्रीच्या अलीकडे काही अंतरावर आमची बस आली होती.आता ती पन्नाशीच्या आसपास असलेली महिला पुन्हा मला म्हणाली..

" ओ भाऊ , सरका ना पण थोड तिकडं, बाई माणूस हाये, थोडी जागा दिली तर काय बिघडतं..?"

त्या महिलेने तिचे शेवटचे सहानुभूतीचे शस्त्र बाहेर काढल्यामुळे आता मात्र मला मूळ मुद्द्यावर बोलणे आवश्यक झाले होते.

मी त्या पन्नाशीच्या आसपास असलेल्या महिलेला अन् तिच्या आसपास उभ्या असलेल्या महिलांकडे बघून म्हणालो..

" हे बघा ताई, मला तुम्हाला माझ्या बाजूला बसून घ्यायला काहीच हरकत नाही, मात्र मी मघाशीच तुम्हाला सांगितले की,माझ्या बाजूच्या या ताईंना माझा धक्का लागू शकतो. त्यामुळं मी तुम्हाला बसवून घेऊ शकत नाही. रस्त्याने प्रवासात चुकून हुकुन , बसच्या असंतुलित वेगामुळे जर माझ्या बाजूच्या महिलेला माझा नकळतपणे चुकीचा धक्का लागलाच तर पुन्हा याचं ताई माझ्यावर चुकीचा आक्षेप घेतील. शेवटी कायदा तुमच्या बाजूने आहे. त्यात माझं नाहक मरण होईल.."

बसमध्ये बाजूला उभ्या असलेल्या अनेक महिला अन् माझ्या बाजूला बसलेली महिला हे सर्व शांतपणे ऐकून घेत होती. शेवटी मी त्या पन्नाशीच्या आसपास असलेल्या महिलेला म्हणालो की, " ताई, तुम्हाला बसायचेच असेल तर, तुम्हीच माझ्या बाजूला बसलेल्या या ताईंना विचारा की, दाटीवाटी झाली तर चालेल का..? तुमचा काही आक्षेप तर नाही ना..? त्यावर जर या ताईंना काहीच हरकत नसेल तर खुशाल बसा..! आणि हो..तुम्ही सर्व जण देखील हे बघत आहात अन् ऐकत आहात..!" असे मी आजूबाजूला उभ्या असलेल्या महिलांना म्हणालो.

अखेर त्या महिलेने माझ्या बाजूला बसलेल्या महिलेला विचारले. माझ्या बाजूला बसलेली महिला म्हणाली की, " माझी काही हरकत नाही,बसा..!"

मग मी त्या पन्नाशीच्या आसपास असलेल्या महिलेला म्हणालो.. " आता बसा..! कसं आहे ताई, तुम्ही राग मानू नका,पण काळाची गरज आहे म्हणून मी थोडं स्पष्टपणे बोललो..!

दोन महिलांच्या मध्ये बसून मी पुढील प्रवास पूर्ण केला अन् माझ्या इच्छित स्थळी बस पोचल्यावर बसधील उभ्या असलेल्या गर्दीतून वाट काढत काढत खाली उतरलो.

वंदे मातरम्

एक प्रवासी लेखक - नंदन शोभाबाई विष्णुपंत जाधव.©️

लेख शीर्षक श्रेय माझी धर्मपत्नी - सौ. शारदा नंदन जाधव.

https://jadhavnandan.blogspot.com/?m=1

(© सदरील लेख कॉपीराइट केलेला असून लेखाचे संपूर्ण हक्क लेखकाकडे आहेत.)

लाल परी बस फोटो स्रोत - गुगल

दिनांक - २२/८/२०२३, मंगळवार, शुभ रात्री.