" मेघा रे, मेघा रे, मत परदेश जा..रे...!"

 

आमचे गाव, आमची माणसं..!

" मेघा रे, मेघा रे, मत परदेश जा..रे...!"

=============================

इ. स.१९८७,

स्थळ : पालखेड येथील स्व.तीर्थस्वरूप दौलत काका कुमावत यांचे गावातल्या रसिकांनी खचाखच भरलेले घरगुती व्हिडिओ थिएटर,

तिकीट दर : २ ₹ ,

चित्रपट : प्यासा सावन,

गीताचे बोल : " मेघा रे, मेघा रे, मत परदेश जा..रे...

आमच्या पालखेड गावात त्याकाळी करमणुकीचे साधन स्व.तीर्थस्वरूप दौलत काका कुमावत यांचे गावातल्या रसिकांनी खचाखच भरलेले घरगुती व्हिडिओ थिएटर होते.सदरील व्हिडिओ थिएटर साधारणतः पंधरा बाय वीस आकाराच्या खोलीत होते.दररोज संध्याकाळी वैजापूर येथून व्हिडिओ कॅसेट यायची. कॅसेट आल्यावर आम्ही काही अती रसिक मित्र, व्हिडिओ थिएटर बाहेरील फळ्यावर कोणत्या चित्रपटाचे नाव लिहितात याची आतुरतेने वाट पहायचो.आपल्या आवडीच्या नटाचे किंवा नटीचे चित्रपट असले की, संध्याकाळी ६ ते रात्री ९ चा शो पाहण्यासाठी उतावीळ होऊन जायचो..! मोबाईल, टिव्ही सारखी घरगुती करमणुकीची साधने नसल्याने व्हिडिओ थिएटर हेच आम्हा रसिकांचे मनोरंजन स्थळ असायचे..!

मग प्राथमिक शाळेत होतो. तेंव्हा इतर काही करमणुकीची साधने नसल्याने दौलत काका कुमावत यांचे व्हिडिओ थिएटर सर्व रसिक मित्रांसाठी आवडीचे ठिकाण असायचे.मला चांगले आठवते, ज्यादिवशी प्यासा सावन हा हिंदी चित्रपट स्व.दौलत काका कुमावत यांच्या व्हिडिओ थिएटर मध्ये लागला होता त्यावेळी याच खोलीत हाच चित्रपट पाहण्यासाठी तत्कालीन सरपंच आदरणीय स्व.बाबू काका मराठे , आदरणीय डॉ.दिलीप शेळके अन् आदरणीय एन.के.गायकवाड सर ( हल्ली मुक्काम वैजापूर ) माझ्याच बाजूला बसलेले होते.माझे वय ऐंशीच्या कालखंडातील प्राथमिक शाळेतील असल्याने त्याकाळी प्यासा सावन चित्रपट अन् त्याची कथा त्यातील अर्थ लक्षात येत नव्हता.पण माझ्या बाजूला बसलेले आदरणीय स्व.बाबू काका मराठे , आदरणीय डॉ.दिलीप शेळके अन् आदरणीय एन.के.गायकवाड सर हा चित्रपट पाहताना अधून मधून कौतुकाचे शब्द व्यक्त करायचे..! विशेषतः " मेघा रे, मेघा रे, मत परदेश जा..रे...!" या गीताच्या वेळी तर या जेष्ठ रसिकांच्या आनंदाला उधाण यायचे..!

माझे किंवा माझ्या समकालीन मित्रांचे वय ऐंशीच्या कालखंडातील प्राथमिक शाळेतील असल्याने त्याकाळी प्यासा सावन चित्रपट अन् त्याची कथा वगैरे फारसा त्यातील अर्थ लक्षात आला नव्हता पण, याच चित्रपटातील " मेघा रे, मेघा रे, मत परदेश जा..रे...!" या अतिशय सुमधुर गीताने आमच्यावर देखील मोहिनी घातली होती हे मात्र नक्की..! त्याचं कारणही तसंच होतं..! या गीताची चाल सुमधुर होती..! 

आजही जेंव्हा कधी " मेघा रे, मेघा रे, मत परदेश जा..रे...!" हे गीत ऐकतो तेंव्हा तेंव्हा स्व.दौलत काका कुमावत यांची, त्यांच्या व्हिडिओ थिएटरची, आदरणीय स्व.बाबू काका मराठे , आदरणीय डॉ.दिलीप शेळके अन् आदरणीय एन.के.गायकवाड सर यांची नक्कीच भावूक आठवण येते..! रसिक अन् भावूक माणसांच्या आयुष्यात ज्या गोष्टींची भुरळ पडलेली असते, त्या गोष्टी अन् त्या गोष्टी ज्यांच्या सोबत व्यतीत केलेल्या आहेत अशा माणसांच्या आठवणी दीर्घकाळ स्मरणात राहतात हे माझ्या स्वानुभवावरून सांगतो..!

ता.क. : जी मज्जा त्या २ ₹ मध्ये येत होती, ती आत्ताच्या हाय फाय चित्रपटगृहात नाही येत..! कारण......

त्याकाळी सगळं कसं मर्यादेत होतं..! 

" वो भी एक दौर था और ये भी एक दौर हैं..!" 

वंदे मातरम्...!

फुटू क्लिक बाय : धाकटा..!

सदरील फुटू स्थळ - औरंगाबाद शहराचा एक कोपरा..!

आजचे नैसर्गिक नयनरम्य दृश्य पाहून जुन्या आठवणीत रमलेला एक खेडूत रसिक : नंदन शोभाबाई विष्णुपंत जाधव पालखेडवाले.

https://jadhavnandan.blogspot.com/?m=1

(© सदरील लेख कॉपीराइट केलेला असून लेखाचे संपूर्ण हक्क लेखकाकडे आहेत.)

दिनांक - २२/७/२०२०