" सांत्वनपर गृहभेट - नागपूर ...! "

 

मला प्रवासात भेटलेली माणसं..!

" सांत्वनपर गृहभेट ...! "

=====================================

" आई, तू स्वतः ला एकटी समजू नकोस..!आम्ही ही तुझी मुलं तुझ्या सोबत आहोत..!"

असं म्हणून आम्ही सर्वांनी आमच्या आईला मायेनं जवळ केलं होतं..!

 दिनांक २९ जुलै २०१८ रोजी सांत्वनपर गृहभेटीचे निमित्त होते आमचा प्रिय मित्र,वर्गमित्र मनोहर दशरथ गावडे याचे स्वर्गीय वडील, दशरथ काका गावडे यांच्या नागपूर येथील मूळ घरी निधनानंतर त्यांच्या घरी भेट देण्याचे..! काकांचे वृध्दापकाळात येणाऱ्या आजाराने निधन झाले..अन् आमच्या मित्रावर, त्याच्या कुटुंबात शोककळा पसरली..!

आपली भारतीय संस्कृती हेच शिकविते की,कुणाच्या शोकावस्थेत जर आपला भावनिक आधार दिला गेला तर तो आधार, आयुष्याला पुन्हा उभे राहायला बळकटी देऊन जातो..! 

आम्ही मनूच्या घरी दिनांक २९ जुलै २०१८ रोजी संध्याकाळी पोहचल्या..पोहचल्या , मनु ची आई, दुखाश्रू ढाळत आमच्या जवळ येऊन बसली..!माऊलीचा ,आयुष्याचा जोडीदार गेल्यामुळे ती खूप भावूक झाली..अन् आपल्या भावनांना वाट करून दिली आमच्याजवळ..!मला राहवले नाही.मी लगेच माऊली जवळ जाऊन बसलो,आईच्या पाठीवर हात ठेवला.आमच्या सर्व मित्रांच्या एकच भावना होत्या.....

" अगं, आई..तू स्वतः ला एकटी समजू नकोस! आम्ही ही तुझी मुलं तुझ्या सोबत आहोत..!"

खूप हायसं वाटलं माऊलीला..! आई,शेवटी म्हणाली..

" पोरांनो,लई लांबून आलात रे..! " माझ्या मनूच्या प्रेमाखातर आला..! आई,शोकमग्न झाली होती..! मी पुन्हा..पुन्हा आईच्या पाठीवर हात ठेवून तिच्या मुलाचा भावनिक आधार तिला देऊ पाहत होतो..! माझ्या सोबत आलेले आम्ही सर्व मनु चे जिवलग मित्र,सचिन अजमेरा,विनोद पाटील,सुभाष ठेंगडे पा. व संजय होळकर पा. ही सर्व आईला प्रत्येक क्षणाला भावनिक आधार देत होती..!

शेवटी मी एकांतात विचार करू लागलो की, माणसाच्या आयुष्यात सत्ता, संपत्ती,पद प्रतिष्ठा पेक्षा भावना खूप काही देऊन जाते.ज्याचे मोल कशातच नसते.आम्ही केवळ आमच्या प्रिय मित्राच्या भावनिक नात्यापोटी,त्या माऊलीच्या ,आमच्या प्रती असणाऱ्या भावनिक ओढी पोटी इतक्या दुरहून..थेट औरंगाबादहून ...इथं नागपूर ला आलो होतो..! ही त्या निस्सीम भावनेची तर किमया होती..! काहिंकडे खूप काही असते..पण..भावनाशून्य जगून अशी माणसं सजीवातील मुर्दाड निर्जीवा सारखी आयुष्य जगत असतात..!

आमच्या प्रिय मित्राच्या मनोहरच्या हृदयात असलेल्या भावनेशी,आईच्या हृदयात असलेल्या भावनेशी...आमच्या भावनेची ही झालेली " सांत्वनपर गृहभेट " खूप काही देऊन गेली..! 

वंदे मातरम्..!

लेखक: नंदन शोभाबाई विष्णूपंत जाधव पालखेडवाले.

https://jadhavnandan.blogspot.com/?m=1

(© सदरील लेख कॉपीराइट केलेला असून लेखाचे संपूर्ण हक्क लेखकाकडे आहेत.)

सांत्वनपर गृहभेट दिनांक: २९ जूलै २०१८

स्थळ: नागपूर ( विदर्भ )