चिंतन
" मलाही एक दिवस वर जायचे आहे..!"
=====================================
मलाही एक दिवस वर जायचे आहे,
पण अद्याप मी जमिनीवर उभा आहे..!
एक ना एक दिवस या सुखद दुःखद आठवणींना येथेच सोडून जायचे ,
पण अद्याप मी जमिनीवर उभा आहे..!
हा माझा, ही माझी या मायाजालात अडकून बसायचे आहे,
पण अद्याप मी जमिनीवर उभा आहे..!
गतकाळातील आठवणींना आज आठवून जसे जमेल तसे जगायचे आहे,
पण अद्याप मी जमिनीवर उभा आहे..!
याच भूमीत रामदेवराय यादव जन्मले, त्यांच्याच गौरवशाली भूमीत,
अद्याप मी जमिनीवर उभा आहे..!
आसपास, माझा मराठवाडा हिरवागार दिसत आहे,पण त्याच हिरवेगार दिसणं, फक्त वर्षा ऋतु इतकेच मर्यादित आहे, हेच पाहण्यासाठी,
अद्याप मी जमिनीवर उभा आहे..!
कदाचित अजुन कित्येक पिढ्यांना हेच फक्त वर्षा ऋतूतील हिरवे रुप पाहणे नशिबी असेल,
कारण मी अद्याप त्याच त्या मानसिकतेत अगदी घट्ट पाय रोवून याच भूमीत उभा आहे..!
पूर्वी, आता अन् भविष्यातही कदाचित माझं , असं फक्त दुसऱ्यांसाठी उभा राहणं नशिबी आहे,
अद्याप मी याच जमिनीवर अस्तित्वहीन ताठ मानेने येथेच उभा आहे..!😔🙏
स्थळ - भांगसी माता गड ( औरंगाबाद )
वंदे मातरम्..!
एक तात्पुरता कवी - नंदन शोभाबाई विष्णुपंत जाधव.©️
https://jadhavnandan.blogspot.com/?m=1
दिनांक - २९/१०/२०२०, गुरुवार

कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा