" अंतर्मनातील भाषा..! "

 

चिंतन ©️

" अंतर्मनातील भाषा..! "

===============================

आज दिनांक १ जानेवारी २०१९ रोजी रात्री रेल्वे  स्टेशन,औरंगाबाद येथे पोहचलो..! आम्ही एखादा गरजवंत दिसतो का..याचा शोध घेत होतो.त्यातील बरेज जन रेल्वे स्टेशन बाहेर झोपलेले आढळले.

इतक्यात एक वयोवृद्ध माणूस थंडीने कुडकुडत बसलेला दिसला.! दोन्ही पाय छातीजवळ आणून अन् डोके त्यात घुसून ते  वयोवृद्ध बाबा बसले होते.आम्ही त्यांच्याजवळ गेलो..अन् त्यांना म्हणालो...

" बाबा,जेवण झाले का..?"

वयोवृद्ध बाबा- " नाही रं भाऊ..दुपारपासून भूक लागली हाय..! काही हाय का..?"

नमन - " बाबा,ही पुरण पोळी,भजे ,कुरडई,भात अन् आमटी घ्या..! गरमच आहे..!"

त्या बाबांनी खूप आनंदाने पटकन उभे राहून जेवणाचे पदार्थ घेतले..!

इतक्यात दुसरा एकजण आला अन् त्यातील काही पदार्थ त्याला दिले.तो मला म्हणाला...

" साहेब, लई उपकार केले तुम्ही..लई भूक लागली व्हती कव्हापासून..!लई टायमावर आले तुम्ही..!"

मी म्हणालो..." भाऊ,मला साहेब नका म्हणू..मला अवघडल्या सारखे वाटते..! 

एवढे बोलून तो दुसरा इसम जेवण घेऊन बाजूला निघून गेला.त्या वयोवृद्ध बाबांना नमन म्हणाला...

" बाबा, थंडीचे काही पांघरायला आहे का..?"

वयोवृद्ध बाबा - " नाही ना रे भाऊ...लई थंडी वाजू राहिली..!

नमन - " बाबा, हे घ्या पांघरायला..!"

वयोवृद्ध बाबा  - " लई उपकार केले भाऊ तू..! कुठले हाय तुम्ही..?कोण हाय तुम्ही..?"

मी- " भाऊ, आम्ही इथलेच आहोत..आणि आम्ही भारतीय आहोत..!"

त्यांनी दोन्ही हात जोडून मनातून खूप खूप धन्यवाद मानले..! मनाची भाषा पटकन समजून जाते..! ती तेंव्हाच समजते जेंव्हा कोणतीही कृती मनातून केल्या जाते..! आम्ही फार काही मोठी महागडी गोष्ट  त्यांना दिली नव्हती..! पण जी दिली होती ती अंतर्मनातून दिली होती.कारण आम्ही निव्वळ मध्यमवर्गीय सर्व सामान्य मराठी कुटुंबातील सर्व सामान्य परिस्थितीतून आलेली माणसं आहोत..!

मी जो पर्यंत लासूर स्टेशन येथे स्थायिक होतो तो पर्यंत आम्ही आजच्या दिवशी दरवर्षी लासूर स्टेशन येथील सूरज मेडिकल येथील ओट्यावर रात्री मुक्कामी असणाऱ्या निराधार चंदू बाबांना  घरी बनवलेले जेवण नेऊन द्यायचो. तसे प्रत्येक सणाच्या दिवशी द्यायचो,पण दरवर्षी एक जानेवारी रोजी नक्कीच द्यायचो..! आज रेल्वे स्टेशन औरंगाबाद येथील या वयोवृद्ध बाबांना दिले अन्  लासूर स्टेशन येथील वयोवृद्ध चंदू बाबांची आठवण आली..! 

लासूर स्टेशन येथील सूरज मेडिकल दुकानाच्या ओट्यावर नेहमी बसणाऱ्या निराधार वयोवृद्ध चंदू बाबांची जी सेवा सूरज मेडिकलचे मालक ,माझ्या तीर्थरूप वडिलांचे मित्र तिर्थस्वरुप चंपालाल काका शेठ कर्णावट व त्यांचे चिरंजीव  यांनी केली त्या बद्दल त्यांना माझ्या संपूर्ण कुटुंबाकडून विनम्र वंदन..! तसे त्यांना त्यावेळी मी बऱ्याचदा म्हणत असे. 🙏🏻

 

आमच्या या पोस्टचा मूळ हेतू आत्मप्रसिध्दी हा नसून..आपल्या कुवतीनुसार वंचितांना काहीतरी द्यावे हा स्वच्छ हेतू आहे, हे कृपया सर्व वाचकांनी नम्रपुर्वक समजून घ्यावे ही नम्र अपेक्षा..!🙏

वंदे मातरम्..!

ता.क.: प्रिय मित्र तथा आमचा थोरला चिरंजीव बेटा नमन,

तुला ज.दि.नि.म.पू.शू.! 🌹

शुभेच्छुक - आम्ही कुटुंबीय..!

https://jadhavnandan.blogspot.com/?m=1

(© सदरील  लेख कॉपीराइट केलेला असून लेखाचे संपूर्ण हक्क लेखकाकडे आहेत.)

माझ्या फेसबुक भिंतीवर लेखन दिनांक: १ जानेवारी २०१९