चिंतन
" ती, लेमन गोळी..! "😋
__________________________________________
ती गोड आहे, दिसायला देखील छान आहे..! थोडी कडक आहे,पण तिच्यात गोडवा असल्याने तिच्यातील कडकपणा सुसह्य होऊन जातो..! तिचा सुसह्यपणा जसजसा नरड्याच्या आतमध्ये जाईल तसतसा तिच्यातील गोडवा अजुन वाढतच जातो..! तिच्यातील गोडवा आंबट शौकीनांसाठी सर्वोत्तम मेजवानीच आहे. तिला जिभेवर चघळत असताना जो स्वर्गीय आनंद मिळतो ,तो तिला एकाच दणक्यात तिच्या शरीराचे लचके तोडून मिळत नाही..! तीनं तिचा रंग अजूनही बदललेला नाही त्यामुळं तिची तिच्या रंग रुपावरील निष्ठा वाखाण्याजोगी नक्कीच जाणवते..! तिचा तो केशरी रंग जेंव्हा माझ्यासारख्याला दिसतो तेंव्हा माझ्या जिभेतील विश्वामित्र आपला संयम सोडून आपल्या लाळग्रंथीद्वारे तिला आपलेसे करण्याचा मेनकारुपी प्रयत्न करतो..! ती जेव्हा जिभेवर रेंगाळते तेंव्हा माझ्यासारख्याला ती जो पर्यंत जिभेवर आहे तो पर्यंत...
" स्वर्गसुख हेच आहे, स्वर्गसुख हेच आहे, स्वर्गसुख हेच आहे..!" असेच जाणवत असते. अगदी बालपणापासून ते आजतागायत तिच्यातील त्या गोडव्यावर अविरत चवदार आंबट प्रेम टिकवून ठेवून मी एकनिष्ठतेचं उदाहरण समस्त आंबट शौकीनांच्या समोर उदाहरण प्रस्तुत केलेलं नाही, तर तुम्हीही तिला जिभेवर रेंगाळत ठेवून असंच तिच्यावर प्रेम करा हे दाखवण्याचा चवदार प्रयत्न केला आहे..!
आज दिनांक ६ जुलै २०१८ रोजी औरंगाबाद बस स्थानकावर खूप दिवसांनी लेमन गोळी खायला मिळाली..! गोळी खाद्य पदार्थ मधील माझी सर्वात आवडती खायची गोळी..लेमन गोळी..! लहानपणी मी पालखेड येथे आमच्या गावातील किराणा दुकानदार स्वर्गीय आदरणीय पंडित आबा ऋषिपाठक,स्व.आदरणीय विठ्ठल काका जैन, स्वर्गीय सुभाष शेठ छाजेड यांच्या दुकानातून लेमन गोळी हमखास घ्यायचो..अन् मस्तपैकी खायचो..! 😋
आज,जुन्या काळातील बहुतांशी खाद्य पदार्थांमध्ये बदल झाला आहे,त्यात नवनवीन चवी समाविष्ट झाल्या आहेत..!पण लेमन गोळी आजही आपली तिची तीच गुणवत्ता टिकवून आहे, हे मला आज प्रत्यक्ष खाल्यावर पुन्हा समजले..!
ही लेमन गोळी,कुठेही नाही मिळालीच तर कोणत्याही बस स्थानकावर नक्कीच मिळते..!ज्याला खायची तीव्र इच्छा झाली असेल त्यांनी कोणत्याही बस स्थानकावर संपर्क साधावा..!
ज्यांना कुणाला " इतर काहीही बचाबचा खाऊन,किंवा पिऊन " स्वतच्या आसपास काही सेंटिमीटर पर्यंत वायू प्रदूषण करण्याची सवय आहे, त्यांना ही लेमन गोळी अजिबात आवडणार नाही..!
ता.क. - प्रस्तुत उजवा तळहात माझाच आहे..!
वंदे मातरम्..!
लेखक - नंदन शोभाबाई विष्णुपंत जाधव पालखेडवाले.
https://jadhavnandan.blogspot.com/?m=1
(© सदरील लेख कॉपीराइट केलेला असून लेखाचे संपूर्ण हक्क लेखकाकडे आहेत.)
दिनांक: ६ जुलै २०१८
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा