मंगळवार, १५ ऑक्टोबर, २०१९

" पोक्त, समवैचारिक व्यक्तिमत्त्व: वालतुरे भाऊ..!"






मला प्रवासात भेटलेली माणसं..!

" पोक्त, समवैचारिक व्यक्तिमत्त्व: वालतुरे भाऊ..!
==================================

मी काल दिनांक १५ ऑक्टोंबर २०१९ रोजी संध्याकाळी तापडिया रंगमंदिर औरंगाबाद येथे गेलो होतो.निमित्त होते,श्रद्धेय स्व.प्रल्हादाजी अभ्यंकर व्याख्यानमाला ऐकण्यासाठी  दरवर्षी उपस्थित राहणारा एक श्रोता म्हणून..!मी माझ्या जागेवर बसलो होतो,व्याख्यान प्रारंभ व्हायला वेळ असल्याने मोबाईल मध्ये उद्याच्या व्याख्यान संदर्भात काही माहिती पाहत होतो.
इतक्यात माझ्या शेजारून मला आवाज ऐकू आला...
" का...रे..नंदन...?"
मी चमकुन बाजूला पहिले तर आदरणीय मधुकरराव पा. वालतुरे भाऊ येऊन बसले होते..! मी क्षणाचाही विलंब न करता भाऊंचे आदराने दर्शन घेतले.यानंतर आदरणीय भाऊ मला लगेच म्हणाले...
" मला पूर्ण खात्री होती,तू आज नक्की भेटशील..अन् ते खरं ठरलं..!"
मी भाऊंना आदरतिथ्य करण्याविषयी चौकशी केली पण भाऊंनी नम्रपणे नकार दिला..!

भाऊंचे माझ्या प्रती असलेले प्रेम मला वेळोवेळी जाणवत आलेले आहे.त्यात फक्त आणि फक्त प्रेम होते,दुसरे काहीही नाही..! आपुलकीनं जवळ घेऊन आमच्यातील समवैचारिक सांस्कृतिक नात्याच्या बाबतीत नक्कीच त्यावेळी चर्चा होत असते. जेंव्हा जेंव्हा भाऊंची अन् माझी भेट झाली त्यावेळी भाऊंनी माझ्या लिखाणाला भरभरून दाद दिलेली मी ऐकत आलेलो आहे.आजही भाऊंनी पुन्हा माझ्या लिखाणाबद्दल तेच कौतुकाचे शब्द उल्लेखित केले.
" नंदन, तुझा फेसबुकवरील प्रत्येक लेख मी आवर्जून वाचतच असतो.विशेषकरून तू, गावाकडच्या लोकांच्या विषयी लिहीत असलेले लेख मला गावच्या आठवणीत घेऊन जातात..! काही खाद्य पदार्थांचे लेख देखील तोंडाला पाणी आणतात..! खूप छान लिखाण करतो..! लिहीत रहा..!" आमच्यात असलेल्या समवैचारिक नात्यातील असलेल्या नात्याची प्रत्येक वेळी होणारी भेट त्याच  समवैचारिक नात्याला अजुन समृध्द करत असते.जशी आज झालेल्या भेटीत भाऊंचा तोच वैचारिक प्रगल्भ गुण आमच्या प्रेमळ भेटीत जाणवला..!

आदरणीय मधुकरराव पाटील वालतुरे भाऊ..!

सध्या जिल्हा परिषद औरंगाबाद येथे एक धडाडीचे जिल्हा परिषद सदस्य म्हणून कार्यरत आहे.उत्कृष्ट वक्ता कसा असावा याचे मूर्तिमंत उदाहरण..! आज आदरणीय भाऊ एक शिक्षक म्हणून निवृत्त जीवन जगत आहेत..! आदरणीय वालतुरे भाऊ म्हणजे....
एक पोक्त नेतृत्व..!
एक अभ्यासू नेतृत्व..!
आपलंसं करणारे नेतृत्व..!
वक्तृत्व अन् कर्तृत्व याचा सुरेख संगम असलेले नेतृत्व..!
सरकारी शिक्षण क्षेत्रात ,सहकार क्षेत्र कसं आपल्या संघटन कौशल्याने प्रगतीपथावर न्यायचे याचे उत्कृष्ट उदाहरण..! गंगापूर तालुक्यात आज सरकारी शिक्षण क्षेत्रात ज्या भिन्न शिक्षक संघटना अस्तित्वात आहेत त्यातील  नेतृत्व आदरणीय भाऊंच्याच तालमीत तयार झालेले आहे.लोकशाहीतील विचार स्वातंत्र्याचे काहींचे मार्ग जरी भिन्न झाले असतील मात्र त्यांचा प्रारंभ हा आदरणीय भाऊंच्याच तालमीत झालेला आहे ..!

आदरणीय वालतुरे भाऊ,यांचे जन्मगाव नेवरगाव,ता.गंगापूर..! राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचे एक पितृतुल्य ज्येष्ठ स्वयंसेवक स्वर्गीय प्रल्हादजी अभ्यंकर यांनी देखील जन्मभूमी नेवरगाव..! त्यामुळे भाऊंवर संघाचे संस्कार बालपणापासूनच झाले.भाऊंनी त्यांच्या तारुण्यातील काही काळ पुण्याच्या परिसरात संघाचे काम करण्यासाठी व्यतीत केलेला आहे.संघटन कौशल्याचे संस्कार मिळाल्याने भाऊंनी आपल्या याच कौशल्याच्या बळावर शिक्षकांचे देखील  प्राथमिक शिक्षक संघाच्या रूपाने संघटन उभे करण्यासाठी मोलाचा वाटा उचलला आहे..!कोणतेही संघटन उभे करण्यासाठी एका नेतृत्वाच्या अंगी जे गुण असावे लागतात ते नेतृत्वगुण भाऊंच्या नेतृत्वात आहे..! मी या बाबतीत माझे प्रिय मित्र राजेश हिवाळे सरांना म्हणालो पण होतो की, " तुम्हीं,भाऊंच्या नेतृत्वगुणांचा बारकाईने अभ्यास करा..! त्यांच्या संस्कारात तयार व्हा..! गेल्या कित्येक वर्षांपासून गंगापूर तालुक्यातील शिक्षकांना आपल्या नेतृत्व कौशल्याने आपलसं करणारे नेतृत्व भाऊ आहेत..! "

मी जो पर्यंत गंगापूर तालुक्यात एक सर्व सामान्य शिक्षक म्हणून कार्यरत होतो तो पर्यंत वेळ मिळेल तेव्हा  भाऊंची भेट घेत होतो..एक स्वयंसेवक या सांस्कृतिक प्रेमाच्या नात्याने..!प्रत्येक भेट मला समृध्द करत होती.माझी स्व.आई ज्यावेळी स्वर्गवासी झाली होती त्यावेळी भाऊंनी माझे केलेले सांत्वन माझ्या मनाला खूप धीर देऊन गेले होते..!

व्याख्यानमालेतील आजचे पुष्प संपल्यानंतर भाऊंच्या सोबत बाहेर पडलो.भाऊंच्या सोबत एक स्वयं छायाचित्र काढले.ते काढत असताना  सध्या माझ्या मोबाईलची तब्येत अस्वस्थ असल्याने ते काही नीट येईना..! त्यावर भाऊंनी मला शाब्दिक कोटी केली...
"अरे, मला किती वेळा मोबाईल समोर हसायला लावतो..!"☺
ही शाब्दिक कोटी ऐकताना मला खूप हसू आले..! कारण मराठी भाषेतील शाब्दिक कोट्या मनाला टवटवीत करून जातात..!

वंदे मातरम्..!

लेखक: नंदन शोभाबाई विष्णुपंत जाधव पालखेडवाले.
https://jadhavnandan.blogspot.com/?m=1

दिनांक:१६ऑक्टोंबर २०१९

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा